| تبليغات | X |
|
بالاخره کنکور هم تموم شد و دوباره زندگی آغاز شد . امیدوارم بتونیم از این به بعد مطالب خوبی رو عرضه کنیم . برای آغاز فکرکردم بهتر باشه در مورد چیزی که این روزها بازارش خیلی داغه و یکی از شما دوستان هم درخواست کرده بودید صحبت کنم یعنی آلوئه ورا . پس تا دیر نشده خودتونو برسونین به ادامه مطلب. ادامه مطلب سلام . این حمید هست که با شما صحبت می کنه : من فعلاً به علت کنکور نمی تونم در خدمتتون باشم و لی تو این فرصت انشاءالله هر چه سریعتر همکارم (زهراخانوم) اینترنتش درست می شه و در خدمتتون خواهد بود . برام دعا کنید داروسازی قبول شم . دوستون دارم ... بای تا های ... ... .. . تشخيص: از آن جا که کم کاري تيروئيد در زنان مسن تر شيوع بيشتري دارد برخي پزشکان توصيه مي کنند که در طي معاينات جسمي سالانه، غربالگري زنان مسن تر به منظور تشخيص اختلالات تيروئيدي نيز انجام گردد. برخي پزشکان همچنين توصيه مي کنند که زنان باردار و يا زناني که تصور مي کنند باردار شده اند به منظور تشخيص کم کاري تيروئيد آزمايش دهند. به طور کلي اگر احساس مي کنيد که خستگي و کسالت تان افزايش يافته و يا پوست خشک، يبوست و صداي خشن داريد و يا در گذشته سابقه مشکلات تيروئيدي يا گواتر را داشته ايد، ممکن است پزشک معالج تان براي تشخيص کم کاري تيروئيد آزمايش تجويز نمايد. آزمايش خون: تشخيص کم کاري تيروئيد بر پايه نتايج تست هاي خوني که سطح هورمون هاي TSH و نيز سطح هورمون تيروئيدي تيروکسين را ارزيابي مي نمايد انجام مي گردد. کاهش سطح تيروکسين و افزايش سطح TSH در خون نشانگر اختلال در عملکرد تيروئيد است. در اين حالت غده هيپوفيز شما سعي مي کند TSH بيشتري را براي تحريک غده تيروئيد به منظور توليد هورمون هاي تيروئيدي آزاد نمايد. امروزه با استفاده از تست حساس TSH پزشک تان مي تواند بسيار سريع تر و اغلب قبل از اين که حتي علايم بيماري بروز کند، بيماري کم کاري تيروئيد را تشخيص دهند. از آن جا که آزمايش TSH بهترين تست غربالگري است دکتر معالج تان ابتدا وضعيت TSH شما را بررسي خواهد کرد. آزمايش هاي TSH همچنين نقش مهمي را در کنترل و مديريت کم کاري تيروئيد بازي مي کند چرا که به پزشک معالج تان در تخمين دوز مناسب دارو چه در ابتداي درمان و چه در ادامه درمان کمک مي نمايد. به علاوه، تست هاي TSH به تشخيص شرايطي از بيماري به نام کم کاري تيروئيد تحت باليني کمک مي نمايد؛ کم کاري تيروئيد تحت باليني شکل خفيف تري از کم کاري تيروئيد است که اغلب منجر به ظهور علايم و نشانه هاي آشکار بيماري نمي گردد، در اين حالت سطح هورمون هاي T-3 و T-4 خون شما در محدوده طبيعي ولي ميزان TSHخون شما در محدوده بالاتر از سطوح طبيعي است. عوارض: بيماري کم کاري تيروئيدي درمان نشده، ممکن است منجر به ظهور عوارض و مشکلاتي در سلامت گردد از جمله: گواتر: تحريک مداوم غده تيروئيد براي آزاد سازي هورمون هاي بيشتر ممکن است منجر به بزرگ تر گشتن غده تيروئيد شما، حالتي که تحت عنوان گواتر شناخته مي شود، گردد. تيروئيد هاشيموتو يکي از رايج ترين علل گواتر مي باشد. يک گواتر بزرگ مي تواند بر ظاهر شما اثر گذاشته و نيز در بلع و تنفس شما اختلال ايجاد کند. مشکلات قلبي: کم کاري تيروئيد همچنين ممکن است با افزايش خطر بيماري قلبي همراه باشد چرا که در افراد داراي اختلال تيروئيد ممکن است LDL افزايش يابد. حتي کم کاري تيروئيد تحت باليني که نوع خفيف تر و خوش خيم تري از کم کاري تيروئيد حقيقي مي باشد مي تواند منجر به افزايش سطوح کلي کلسترول و اختلال در پمپاژ طبيعي قلب تان گردد. کم کاري تيروئيد همچنين مي تواند منجر به بزرگ شدن قلب و نارسايي قلبي گردد. پي آمد هاي کم کاري تيروئيد بر سلامت روان: ظهور افسردگي ممکن است زودتر در بيماري کم کاري تيروئيد ايجاد گردد و ممکن است با گذشت زمان افسردگي شديد تر گردد. کم کاري تيروئيد مي تواند منجر به کند شدن عملکرد ذهني گردد. ميکزدم(Myxedema): ميکزدم حالت نادرتر و شديدتر از بيماري کم کاري تيروئيد است که تهديدي براي زندگي محسوب مي گردد و مي تواند در نتيجه بيماري کم کاري تيروئيد تشخيص داده نشده و درمان نشده در دراز مدت باشد. علايم آن عبارت هستند از: عدم تحمل شديد سرما، خواب آلودگي که به دنبال آن رخوت شديد و بي هوشي ايجاد گردد. يک اغماء ميکزدم ممکن است تحت اثر مصرف داروي مسکن، عفونت و ديگر عوامل استرس زا در بدن تان تحريک گرد. اگر نشانه ها و علايم ميکزدم را داريد نيازمند معالجه باليني سريع و فوري هستيد. ناباروري: کاهش سطح هورمون هاي تيروئيدي ممکن است موجب ايجاد تداخل در تخمک گذاري و باروري گردد. به علاوه برخي از نمونه هاي کم کاري تيروئيد نظير اختلال اتوايميون نيز باروري را مختل مي نمايند. درمان کم کاري تيروئيد با درمان جايگزيني هورموني ممکن نيست که کاملا مشکل باروري را حل نمايد و شايد نياز به انجام مداخلات ديگري باشد. نقايص مادرزادي: کودکاني که از زنان با بيماري تيروئيد درمان نشده متولد مي شوند نسبت به فرزنداني که از مادران سالم متولد مي شوند ممکن است ريسک بالاتري را براي ابتلاء به نقايص مادرزادي داشته باشند. اين کودکان بيشتر مستعد ابتلا به مشکلات ذهني و تکاملي هستند. همچنين کودکان مبتلا به کم کاري تيروئيد درمان نشده از بدو تولد، در خطر ابتلا به مشکلات جسماني و ذهني هستند ولي اگر بيماري در طي چند ماه نخست زندگي تشخيص داده شود شانس پيشرفت و تکامل طبيعي کودک بسيار بهتر مي گردد. درمان دارويي درمان استاندارد براي کم کاري تيروئيد شامل استفاده ي روزانه از هورمون هاي تيروئيدي لووتيروکسين مي باشد. اين داروهاي خوراکي سطوح مکفي هورموني را بازسازي مي نمايد و بدن شما را به وضعيت طبيعي بر مي گرداند. 1 تا 2 هفته پس از شروع درمان، متوجه خواهيد شد که احساس خستگي کمتري مي کنيد و همچنين داروها به تدريج سطوح کلسترول افزايش يافته به علت بيماري را کاهش مي دهد و ممکن است هر نوع روند افزايش وزن را معکوس نمايد. درمان با داروي لووتيروکسين معمولا مادام العمر مي باشد ولي از آن جا که دوز داروي مورد نيازتان ممکن است تغيير کند پزشک معالج تان سطح هورمون TSH شما را هر سال بررسي خواهد کرد. براي تخمين دوز صحيح از داروي لووتيروکسين در ابتداي درمان پزشک معالج تان معمولا سطح هورمون TSH شما را پس از 2 تا 3 ماه بررسي مي کند. مقادير افزايش يافته از هورمون مي تواند موجب عوارض جانبي ناخواسته مانند اشتهاي افزايش يافته، بي خوابي، تپش قلب، لرز و... گردد. اگر بيماري قلبي عروقي و يا کم کاري تيروئيد شديدي داشته باشيد پزشک تان ممکن است درمان را با يک دوز کمتر از دارو شروع کرده و سپس به تدريج دوز دارو را افزايش دهيد. پيشرفت درمان هورموني به قلب تان اجازه مي دهد که خودش را با افزايش متابوليسم هماهنگ نمايد. وقتي که لووتيروکسين در دوز مناسب مصرف شود حقيقتا عارضه جانبي ندارد و نسبتا ارزان قيمت است. اگر نوع يا مارک داروي تان را تغيير داديد حتما با پزشک معالج تان درباره دوز صحيح دارو مشورت نماييد و مطابق نظر و مشاوره با پزشک معالج، دارو را مصرف نماييد. همچنين از مصرف هيچ دوز از دارو غفلت نکنيد و يا مصرف دارو را به اين دليل که احساس مي کنيد بهتر شده ايد قطع نکنيد اگر چنين کاري را انجام دهيد علايم بيماري کم کاري تيروئيد به تدريج باز خواهد گشت. نکاتي براي جذب مناسب لووتيروکسين: ممکن است برخي داروها و مکمل ها و حتي برخي غذاهاي خاص توانايي شما در جذب لووتيروکسين را متاثر سازند. اگر مقادير زيادي از محصولات سويا و يا يک رژيم پُر فيبر را مصرف مي نماييد پزشک معالج تان را در جريان قرار دهيد و يا اگر از داروهاي ديگري به شرح زير استفاده مي نماييد به پزشک معالج تان اطلاع دهيد: * مکمل هاي آهن * کلستيرامين * آلومينيوم هيدروکسايد که در برخي از آنتي اسيد ها وجود دارد. اگر مبتلا به کم کاري تيروئيد تحت باليني هستيد در مورد درمان خود با پزشک معالج تان بحث و مشاوره نماييد. براي يک افزايش نسبتا ملايم در سطح TSH احتمالا شما از مصرف داروهاي هورموني تيروئيد سود نخواهيد برد و درمان مي تواند حتي مُضر هم باشد. اما از طرف ديگر براي افزايش دادن سطح TSH، هورمون هاي تيروئيد ممکن است سطح کلسترول خون تان و نيز توانايي پمپاژ قلب و يا سطح انرژي بدن تان را بهبود بخشند. بر همين اساس از مصرف خودسرانه دارو خودداري نماييد. بعد از یه غیبت طولانی دوباره سلام . این روزها مصرف یک نوع مکمل جدید زیاد شده که امروز قصد بررسی این مکمل رو داریم : کوآنزیم Q10 که "یوبی کوئینون" هم نامیده می شود، یک آنتی اکسیدان قوی است که در غشای داخلی میتوکندری تمام بافت ها یافت می شود و برای اولین بار توسط محققان در سال 1957 از میتوکندری گاو جدا شد. نام آن از کلمه "Ubiquitous" به معنای "حاضر در همه جا" گرفته شده است. در حقیقت کوآنزیم Q10 که نام شیمیایی آن "2 و 3- دی متوکسی 5- متیل بنزوکوئینون" می باشد، ترکیبی محلول در چربی است و ساختمان آن شبیه ویتامینK می باشد. عملکردهای کوآنزیم Q10 در بدن * در تولید انرژی داخل سلولی نقش حیاتی دارد. وظیفه آن در انتقال الکترون ها در زنجیره انتقال الکترون میتوکندری ها و کمک به سنتز آدنوزین تری فسفات در غشای آن ها می باشد. * یک آنتی اکسیدان محلول در چربی است که از پراکسیداسیون لیپیدهای غشایی جلوگیری کرده، به تثبیت غشای سلول کمک می کند و سبب حفظ استحکام و عملکرد سلول می شود. * سبب تحریک سیستم ایمنی بدن می شود. تولید و جذب این کوآنزیم در تمام سلول های بدن به ویژه در قلب، کبد، کلیه و لوزالمعده از اسید آمینه تیروزین ساخته می شود و نقش مهمی را در تولید انرژی داخل سلولی آن ها دارد. برای سنتز این ماده در بدن به چندین کوفاکتور از جمله ویتامین های B12, B6, B2، اسید فولیک ، نیاسین، پانتوتنیک اسید و ویتامین C نیاز است. توانایی تولید کوآنزیم Q10 در بدن با افزایش سن کاهش می یابد. جذب کوآنزیم Q10 موجود در غذا (یا مکمل ها) از روده باریک و تحت تاثیر حضور غذا صورت می گیرد، یعنی با معده خالی، کمتر و به همراه غذای چرب، بیشتر جذب می شود. منابع غذایی Q10 این کوآنزیم می تواند از غذاها یا مکمل ها به دست آید، اما در بدن نیز تولید می شود. منابع غنی آن عبارتند از: ماهی های چرب، مرغ، گوشت قرمز ، دل و جگر و قلوه. سایر منابع آن شامل: غلات سبوس دار ، سویا، بادام زمینی ، آجیل، روغن کانولا و روغن سویا ، جوانه گندم ، تخم مرغ و سبزی جات به ویژه اسفناج و بروکلی است. مقادیر مورد نیاز میزان توصیه شده این کوآنزیم به شرح ذیل است: * برای افراد سالم: حدود 30 تا 60 میلی گرم در روز * برای افراد مبتلا به نارسایی قلب و فشار خون بالا: حدود 50 تا 150 میلی گرم در روز علل کمبود کوآنزیم Q10 - دریافت ناکافی به ویژه اگر نیاز به آن در اثر یک بیماری افزایش یابد. - تولید ناکافی در بدن در نتیجه افزایش سن یا کمبود مواد معدنی مورد نیاز برای سنتز آن - نقص های ژنتیکی یا اکتسابی در سنتز یا متابولیسم - تداخلات دارویی مصرف مکمل کوآنزیم Q10 به دلیل اینکه کوآنزیم Q10 محلول در چربی است، وقتی به صورت کپسول های ژله ای نرم روغنی مصرف شود، نسبت به فرم های دیگر مکمل آن مثل قرص ها و کپسول ها، جذب بهتری خواهد داشت. البته مصرف مکمل کوآنزیم Q10 در زنان باردار و شیرده و کودکان توصیه نمی شود. عوارض جانبی: به نظر می رسد کوآنزیم Q10 کاملا بی خطر باشد، اما گاهی در دوزهای بالاتر از 200 میلی گرم در روز، بروز علایم خفیف گوارشی مانند: تهوع و علایمی مانند گیجی و راش های پوستی حاصل از مصرف آن گزارش شده است. تاثیر کوآنزیم Q10 بر بیماری ها فشار خون بالا: تحقیقات نشان می دهند که دریافت کوآنزیم Q10 به عنوان یک درمان کمکی در افراد مبتلا به فشار خون بالا، سبب کاهش فشار خون سیستولیک و دیاستولیک می شود. بهبودی بعد از سکته قلبی: مطالعات نشان داده اند که دریافت مکمل کوآنزیم Q10 به طور قابل توجهی از بروز مشکلات وابسته به قلب بعد از سکته قلبی، مانند حملات آنژین صدری، آریتمی، حمله مجدد قلبی و یا مرگ های ناشی از آن می کاهد. همچنین هنگامی که این مکمل به همراه ماده معدنی "سلنیوم" دریافت شود، برای افراد بعد از سکته قلبی مفید خواهد بود. البته باید توجه داشت که بعد از حمله قلبی، هر گونه گیاه دارویی یا مکمل زیر نظر پزشک مصرف شود. بیماری پارکینسون: به نظر می رسد مصرف کوآنزیم Q10 در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون، منجر به کند شدن پیشرفت این بیماری می شود. دیابت: مطالعات نشان می دهند که داروهای خوراکی کاهنده قند خون مانند Glyburide و Tolazamid ممکن است از تولید طبیعی کوآنزیم Q10 در بدن جلوگیری نمایند. همچنین شواهد نشان می دهند استفاده از این کوآنزیم در بهبود کنترل قند خون در افراد دیابتی موثر است. پس در صورت دریافت مکمل کوآنزیم Q10 ممکن است نیاز به کاهش دوز دارو درمانی باشد. سرطان: کوآنزیم Q10 با افزایش قدرت سلول های سیستم ایمنی، سلول های سرطانی را از بین برده و از تکثیر آن ها پیشگیری می نماید. میگرن: تحقیقات نشان داده اند که دریافت روزانه کوآنزیم Q10 سبب کاهش دفعات و طول مدت حمله های میگرنی شده است. جراحی قلب: مطالعات نشان داده اند که دریافت مکمل های خوراکی کوآنزیم Q10 دو هفته قبل از عمل جراحی قلب، اثر مثبتی در بهبود عملکرد قلب بعد از جراحی دارد و مدت زمان اقامت در بیمارستان را کوتاه می کند. نارسایی احتقانی قلب(CHF): برخی مطالعات نشان می دهند که کوآنزیم Q10 می تواند در درمان نارسایی احتقانی قلب مفید باشد. اما به یاد داشته باشید که از این ترکیب در کنار درمان های متداول استفاده می شود، نه جای آن ها. برخی علایم شایع مرتبط با این بیماری، گردش خون ناکافی، تنفس کوتاه، خستگی و ادم می باشند و از علل متداول CHF می توان به بیماری عروق کرونری، حمله قلبی، فشار خون بالا، افزایش سن و کاردیو میوپاتی (اختلال عضله قلب) اشاره نمود. افراد مبتلا به CHF نسبت به افراد سالم، سطح کوآنزیم Q10 کمتری در سلول های عضلانی قلب خود دارند. کاردیومیوپاتی: این بیماری، یک نام عمومی است و به حالتی اطلاق می شود که عضله قلب دچار اختلال شود. برخی مطالعات پیشنهاد می کنند که مکمل کوآنزیم Q10 برای برخی از فرم های کاردیومیوپاتی یا بیماری های عضله قلبی مفید است. سایر بیماری ها: تحقیقات دیگر درباره ی اثرات بالقوه کوآنزیم Q10 بر سرطان سینه ، ایدز، بیماری های اطراف دندان و آلزایمر در حال انجام است. + نوشته شده در پنجشنبه 27 خرداد1389 19:3 توسط حمید و زهرا
در کتاب آسماني ما مسلمانان " قرآن " در سوره نحل آيات 68 و 69 به محتويات عسل و شفا بخشي آن اشاره شده است. در طي قرن ها، از عسل به عنوان يک محافظ طبيعي پوست و مو استفاده کرده اند؛ کلوئوپاترا با حمام هاي عسل و شير خود معروف بود و همسر امپراتور روم از يک نوع لوسيون عسل و شير براي پاک سازي و حفظ طراوت و جواني پوست صورتش استفاده مي کرد. با گذشت زمان، هنگامي که در اواخر دهه 1800، توليد لوازم آرايش به صورت انبوه آغاز گرديد، عسل به عنوان يکي از اجزاي رايج در اين فرآورده ها به کار گرفته شد. امروزه نيز توليد کنندگان فرآورده هاي آرايشي- بهداشتي در پاسخ به استقبال مصرف کنندگان از فرآورده هاي طبيعي، به طور وسيع از عسل در فرمولاسيون فرآورده هاي مرطوب کننده ي پوست، ماسک هاي صورت، نرم کننده هاي مو و ژل هاي شوينده ي بدن، استفاده مي کنند. اين ساختار اصولاً به نوع زنبور و منبع تغذيه آن بستگي دارد. اما در حالت کلي از دکسترين لوولوز (65 تا 80 درصد) سوکروز (5/0 تا 8 درصد) و دکسترين (از يک تا 10 درصد) تشکيل مي شود. وجود اسيدهاي آمينه، ويتامين ها، املاح و حتي برخي آنزيم ها نيز در عسل به اثبات رسيده که به نظر مي رسد در ايجاد اثرات مفيد آن نقش دارند. قدرت نگهداري آب توسط پوست مهم ترين عامل براي حفظ نرمي و الاستيسيته آن است. با بالا رفتن سن، تماس با عوامل شيميايي و يا استرس هاي محيطي، پوست اين قابليت را از دست مي دهد. به همين سبب با احساس خشکي و ظهور چروک هاي پوستي مواجه مي شود. عسل يک ترکيب جاذب براي رطوبت است که آب را جذب کرده و آن را در خود نگه مي دارد. بنابراين به عنوان يک جز ثابت در انواع فرآورده هاي مرطوب کننده نظير پاک کننده ها، کرم ها، شامپوها و نرم کننده ها به کار مي رود. از سوي ديگر به جهت برخورداري از خاصيت ضد التهابي پوستي، انتخاب مناسبي براي استفاده در فرآورده هاي مخصوص پوست هاي حساس (ترکيبات Hypo Sensitive ) و محافظ پوست بدن به شمار مي آيد. در حال حاضر، پروسه توليد AHAS با استفاده از عسل در حال تحقيق و بررسي است. آلفاهيدروکسي اسيدها که براي لايه برداري پوست کاربرد دارند جزو موثر کرم هاي ضد پيري پوست (Anti- Aging) و مرطوب کننده هاي پوستي به شمار مي روند. از سوي ديگر عسل مي تواند در کنار AHAS از بروز عوارض جانبي آن ها و التهابات پوستي پيش گيري کند. عسل يک ترکيب آنتي اکسيدان مطالعات پايه بر خواص آنتي اکسيداني عسل دلالت دارند. آنتي اکسيدان ها در حفاظت پوست به خصوص در مقابل اثرات مخرب تشعشعات ماوراي بنفش UV نقش دارند. چنان چه پوست براي مدت هاي طولاني در معرض تشعشعات ماوراي بنفش نور خورشيد قرار گيرد احتمال عوارضي نظير پيري زودرس و سرطان پوست افزايش مي يابد. از آن جايي که برخي ضد آفتاب هاي شيميايي و فيزيکي مي توانند باعث تحريکات جلدي گردند، شرکت هاي توليد کننده ي آن ها در جست و جوي آنتي اکسيدان ها، ضد التهاب ها و مرطوب کننده هاي طبيعي مناسب هستند که بتوان از آن ها در فرمولاسيون فرآورده هاي ضد آفتاب استفاده نمود. خصوصيات مذکور در ترکيب هاي واحدي چون عسل به طور طبيعي وجود دارد. شايعترين علت حمله قلبي، بسته شدن ناگهاني جريان خون به بخشي از عضله قلب (مثلاً در اثر تشكيل لخته در شريان كرونر [ ترومبوز كرونر ] ) است. مهمترين خطر حمله قلبي، توقف ضربان قلب است. آثار يك حمله قلبي تا حدود زيادي وابسته به حجمي از عضله قلب است كه دچار آسيب شده است؛ بسياري از بيماران بهطور كامل بهبود پيدا ميكنند. داروهايي مثل آسپيرين و داروهاي حلكننده لخته، براي محدود كردن وسعت آسيب وارد شده به عضله قلب به كار ميروند. تشخيص درد فشاري (شبيه گيره) مداوم در مركز قفسه سينه كه اغلب به فك يا به انتهاي يك يا هر دو دست تير ميكشد. برخلاف آنژين صدري ، درد با استراحت تسكين پيدا نميكند. تنگي نفس و احساس ناراحتي در بالاي شكم كه ممكن است مشابه با سوءهاضمه شديد بهنظر برسد. از حال رفتن (اغلب بدون پيشآگهي). غش كردن يا گيجي ناگهاني احساس در شرف مرگ بودن پوست «خاكستري» و آبي شدن لبها نبض تند، ضعيف يا نامنظم عرق كردن شديد احساس نياز شديد به هواي تازه (تشنگي هوا) اهداف تشويق بيمار به استراحت كردن فراهم كردن شرايط انتقال فوري بيمار به بيمارستان هشدار! اگر بيمار بيهوش شد، راه تنفسي را باز و تنفس را كنترل كنيد؛ آماده باشيد تا در صورت لزوم، احياي تنفسي و ماساژ قفسه سينه را آغاز كنيد 1) وضعيت بيمار را تا حد امكان طوري تغيير دهيد كه كاملاً احساس راحتي كند تا فشار روي قلب كم شود. وضعيت نيمهنشسته كه در آن سر و شانه بيمار به جايي تكيه داده شود و زانوها خم شوند، اغلب بهترين حالت است. 2) با مركز اورژانس تماس بگيريد و آمبولانس درخواست كنيد. بگوييد كه مشكوك به حمله قلبي هستيد. در صورتي كه بيمار از شما ميخواهد كه با پزشك او تماس بگيريد، اين كار را هم انجام دهيد. 3) اگر بيمار كاملاً هوشيار است، يك دوز كامل (300 ميلي گرم) از قرص آسپيرين به او بدهيد و توصيه كنيد كه آن را به آرامي بجود. 4) اگر بيمار، داروهاي آنژين (مثلاً قرص يا اسپريهاي افشانهاي يا تلمبهاي) را در اختيار دارد، به او كمك كنيد تا آنها را مصرف كند. بيمار را تشويق كنيد كه استراحت كند. 5) بهطور مداوم، علايم حياتي (سطح پاسخدهي، نبض و تنفس) را كنترل و ثبت كنيد. · ایبوپروفن و درد های رماتیسمی یکی از مهمتریم موارد مصرف ایبوپروفن التیام درد های رماتیسمی توسط این دارو است اما متاسفانه این دارو مهمترین خطری است که بیماران روماتیسمی را تهدید می کند. مقدار مصرف این دارو در این بیماران باید به دقت توسط پزشک متخصص تعیین شود تا عوارض ناخواسته ی ایبو پروفن رخ ندهد. · ایبوپروفرن و سایر درد های آزار دهنده این دارو جهت کاهش سردرد های خفیف تا متوسط که گهگاه به دلیل فشار زیاد روحی و روانی پدید می آیند هم استفاده می شوند. باید توجه داشت که از مصرف مکرر این دارو در سر درد های مزمن باید پرهیز کرد و به جای مصرف زیاد ایبوپروفن می بایست علت اصلی سردرد را شناخت و آن را درمان کرد . علاوه بر سردرد های جزئی و ساده ای که گهگاه بروز پیدا می کنند این دارو در درمان تب های خفیف تا متوسط هم به کار می رود. اما باز هم ذکر این نکته ضروری است که مصرف این دارو در این مورد هم باید زیر نظر پزشک متخصص باشد تا علت اصلی تب کاملا بررسی شود و بیماری جدی جان بیمار را تهدید نکند. · ایبوپروفن و مصرف خودسرانه مهمترین عارضه ای که این دارو ها دارند اثرات زیان باری است که برای معده به همراه می آورند. ایبو پروفن مخاط معده را که برای حفظ سلامتی معده ضروری است تخریب می کند و ا حتمال زخم های معده و و در موارد شدید خونریزی های معده را بسیار افزایش می دهد. از این رو کسانی که این دارو را زیاد مصرف می کنند و خصوصا با شکم خالی آن را میل می کنند در خطر ابتلا به زخم معده قرار می گیرند و در بعضی افراد ایبو پروفن باعث ایجاد سردرد و سرگیجه های آزار دهنده می شود. این عارضه در بچه های کوچک و در سالمندان بیشتر به چشم می خورد. بسیاری عوارض ایبوپروفن را پوکی استخوان میدانند که این درست نیست. ایبوپروفن پوکی استخوان نمیدهد بلکه با اثر گذاشتن بر مغز استخوان تولید سلول های خونی را مهار می کند البته این عارضه نادر است اما به هر حال مواردی از آن گزارش شده و جز عوارض ناخواسته ایبوپروفن در نظر گرفته می شود و باید بدان توجه لازم را داشت. کسانی که به آسپرین حساس هستند در مصرف ایبوپروفن باید احتیاط کنند و حتما با پزشکشان در این رابطه مشورت لازم را داشته باشند.ایبوپروفن در دوران بارداری و شیر دهی ضرری را به همراه ندارد و تا به حال موردی گزارش نشده که این دارو برای جنین و نوزاد مشکلی را پدید آورده باشد اما توصیه ما این است که حتما قبل از مصرف ایبوپروفن از پزشکتان سوال کنید زیرا او شما و وضعیت جنین شما را خوب می شناسد، پس می تواند در مورد شما تصمیم درستی بگیرد. بیماری پاركینسون، جزو گروهی از بیماریهای عصبی است كه در اصطلاح، اختلالات سیستم حركتی نامیده میشوند. سابقه این بیماری به 5000 سال پیش از میلاد مسیح برمیگردد. این بیماری اولین بار در سال 1817 توسط "جیمز پاركینسون" به نام "فلج لرزشی" خوانده شد. از آنجا كه جیمز تلاشهایی در زمینه شناخت علایم اولیه این بیماری انجام داد، این بیماری به نام وی خوانده شد. در یک مغز طبیعی، بعضی از سلولهای عصبی، ماده ای شیمیایی به نام "دوپامین" تولید میكنند كه یك انتقال دهنده پیام عصبی در مغز است و موجب حركات نرم و مناسب ماهیچهها میشود. در بیماران مبتلا به پاركینسون بیش از 80 درصد سلولهای تولیدكننده دوپامین از بین می روند یا دچار اشكال می شوند. همین مساله موجب میشود فرد در كنترل حركات ماهیچهای خود با مشكل روبرو شود. علائم اولیه بیماری میتواند خفیف باشد و گاهی اوقات بیماران به آن اهمیت نمیدهند، یا آن را جزو كهولت سن میدانند، اما به مرور زمان علائم بیماری تشدید میشود. عوامل خطر افزایش سن: هر چند تعداد اندكی از موارد این بیماری در جوانان دیده شده است، اما عمده بیماری به اواسط و اواخر زندگی مربوط میشود و این خطر با افزایش سن بیشتر میشود. جنس: احتمال ابتلای مردان به پاركینسون بیشتر از زنان است. علل احتمالی آن میتواند مواجهه بیشتر مردان با عوامل خطری چون توكسینها (سموم) و ضربه مغزی باشد. یك تئوری دیگر این است كه استروژن (هورمون زنانه) میتواند اثر حفاظتی روی عصب داشته باشد. سابقه خانوادگی: در صورت ابتلای خویشاوندان نزدیك به پاركینسون، احتمال ابتلای فرد بیشتر میشود. علائم اولیه بیماری میتواند خفیف باشد و گاهی اوقات بیماران به آن اهمیت نمیدهند، یا آن را جزو كهولت سن میدانند، اما به مرور زمان علائم بیماری تشدید میشود. كاهش سطح استروژن: زنان یائسه ای كه از هورمون استفاده نمیكنند و آنهایی كه رحم خود را با عمل برداشته اند، در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پاركینسون قرار دارند. شغل كشاورزی: تماس با مواد سمی محیطی مانند آفتكشها و علف هرزكشها شما را در معرض خطر بالاتری قرار میدهد. بعضی از این مواد سمی، تولید دوپامین را مهار میكنند. عوامل ژنتیكی: تحقیقات نشان داده است که ژن آلفا سینوكلئین ممكن است در ایجاد بیماری موثر باشد و افرادی كه این ژن در آنها فعالتر است، 5/1 برابر در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به پاركینسون قرار میگیرند. ضربه به سر: مطالعات جدید نشان دادهاند بین آسیب به سر، گردن یا مهرههای گردنی و ابتلا به بیماری پاركینسون ارتباط وجود دارد. مطالعهای كه در سال 2007 روی 60 بیمار مبتلا به پاركینسون انجام شد، مشخص كرد همه آنها به نوعی سابقه ضربه به سر یا گردن را دارند. علائم و نشانهها پاركینسون، سیستم عصبی مركزی را درگیر میكند و باعث كاهش توانایی مغز در هماهنگی حركات میشود. مغز، تمام تلاش خود را برای فرستادن پیام عصبی انجام می دهد، اما در واقع ترجمه این پیام دچار اشكال است. این اختلال موجب بروز علائمی میشود كه در قسمت زیر آمده اند: لرزش: زودرسترین علامت قابل تشخیص است. معمولا از یك محل مانند انگشت یا دست شروع میشود. به مروز زمان پیشرفت میكند و كل بازو را مبتلا میكند. لرزشها معمولا هنگامی كه اندام در وضعیت استراحت یا بدون تكیهگاه است رخ میدهد. لرزش ممكن است در لبها، پاها یا زبان نیز دیده شود. كندی حركت: حركت فرد بسیار آهسته میشود و به مرور زمان ماهیچهها به طور تصادفی دچار افت حركت میشوند. سفتی ماهیچه: معمولا در پاها یا گردن آغاز میشود. این ماهیچهها بسیار خشك می شوند. در صورت گرفتاری ماهیچه های صورت، چهره فرد به صورت ماسك درمیآید. مشكلات گوارشی: هضم غذا كند میشود، بنابراین شخص با كاهش انرژی و یبوست مواجه میشود. افسردگی: پاركینسون موجب تغییرات شیمیایی در مغز میشود كه ممكن است به افسردگی بیانجامد. فشار خون پایین: كه خود موجب سبكی سر و غش می شود. حساسیت به دما: احساس دما دچار تغییر میشود كه به صورت گرگرفتگی و تعریق بیش از حد بروز میكند. ناراحتی پاها: بعضی از بیماران از احساس سوزش در پاها و گرفتگی عضله شكایت میكنند. اختلال تعادل: كه پیشرونده است و فرد را در معرض زمینخوردگی قرار میدهد. رهایی از موخوره موخوره نشانه آسیب و صدمه فیزیكی به ساقه موها میباشد. به دنبال آسیب ساقه مو، یك شكاف طولی باعث دو شاخه شدن ساقه مو میشود و نازك شدن دو قسمت از هم جدا شده ی ساقه مو، باعث شكنندگی و گره خوردن موها میشود. نهایتا موهای آسیبدیده به اصطلاح حالت وز پیدا میكنند و به علت نازك شدن نوك موها، رنگ آنها روشنتر میشود. علت ایجاد موخوره عوامل آسیبرسان فیزیكی میباشد. رنگ مو ، سشوار كشیدن، شانه كردن موهای خیس، بیگودی پیچیدن، فر دادن، گلت كردن و اتوی مو می توانند باعث موخوره شوند. تنها راه رهایی از موخوره، چیدن موها از قسمت بالای نقطه موخوره است. راهی برای چسباندن دائمی موها به هم وجود ندارد. فرآوردههایی مثل نرمكنندهها ممكن است موقتا آنها را به هم بچسبانند، اما انتهای موها مجددا چند ساعت یا چند روز بعد، به خصوص پس از اولین شامپو جدا و شاخه شاخه میشوند. موی بلند برای تشكیل موخوره مستعدتر از موی كوتاه است، زیرا موی بلند در طول زمان بیشتر از موی كوتاه دستكاری میشود. لذا یكی از راههای پایین آوردن شدت موخوره، كوتاه نگه داشتن آنهاست. استفاده از نرمكننده ی مو ، شامپوهای ملایم و پرهیز از عوامل آسیب رسان ذكر شده میتواند تدریجا طی یك تا دو سال موخوره را كنترل کند. شما گازتان را با چی پاک می کنید؟ گاز پاک کن؟ وقتی سینک ظرف شویی تان رنگ می گیرد، چه کار می کنید؟ از سفیدکنندهها استفاده می کنید؟ برای پاک کردن چربی های میز ناهارخوری چه طور؟ می روید سراغ شیشه پاک کن؟ واقعیت این است که برای پاکیزه نگه داشتن خانه، بیشترمان به مواد شیمیایی متوسل می شویم؛ موادی که گاهی نه تنها محیط زندگی ما را آلوده می کنند، بلکه سبب بروز آلرژی به ویژه در کودکان مان نیز می شوند. تقریبا در هر خانه ای یک شیشه پاک کن یا گاز پاک کن وجود دارد. همه خانم ها از تمیزی پس از استفاده از این مواد رضایت دارند اما آیا می دانید تنفس این مواد گرچه اغلب اسانس خوش بویی به آن ها افزوده شده، می تواند تا چه حد به بدن صدمه برساند؟ طی چند سال اخیر محققان با توجه به آثار و صدمات این نوع مواد شیمیایی بر انسان، حیوانات و محیط، برای یافتن مواد شوینده سالم تر بررسی هایی انجام دادهاند. مادهای شوینده که نه تنها موثرتر از روش های سنتی باشد بلکه آسیب کمتری به انسان و محیط برساند و درعین حال در صرف زمان و هزینه نیز صرفه جویی شود. شاید شما هم در مراکز خرید، دستمال ها و اسفنج های جادویی را دیده باشید. این دستمال ها که با انواع و اقسام مارک ها به فروش می رسند، از الیاف خاصی با ضخامت 1/0 میکرون به نام میکروفیبر تشکیل شدهاند که با قرار گرفتن روی هر سطح، مواد زاید و گرد و غبار را به خود می گیرند. این فیبرها به قدری نازک هستند (100 برابر نازک تر از یک تار مو) که تمامی باکتری ها و قارچ ها را درون خود جمع می کنند و با خاصیت الکتریسته ساکن خود در حالت خشک، گرد و غبار را درون خود می کشند. میکروفیبر به سطوح صدمه نمی رساند. دستمال ها و اسفنج های تشکیل شده از این بافت ترکیبی از 80 درصد پلی استر و 20 درصد پلیآمید یا نایلون دارند و می توانند تا 7 برابر وزن خود گرد و غبار، دوده و آب را در خود نگه دارند. فضاهای بازی که میان هر تار میکروفیبر وجود دارد، باعث جذب بالای آب و ذرات گرد و غبار، حذف رشد باکتری در دستمال و سریع خشک شدن آن می شود، در حالی که در دستمال های معمولی چون این فضای خالی وجود ندارد، پارچه، کثیفی و غبار کمتری را در خود می گیرد. در تبلیغات دستمال های جادویی حتما دیده اید که می گویند از این دستمال ها می توانید برای پاک کردن پنجره، آینه، مبل ها، سرامیک، اجاق گاز، کامپیوتر، سینک و... استفاده کنید. جالب است که این دستمال ها قابلیت استفاده برای تمامی موارد را دارند و تقریبا تمامی سطوح صاف را می توانند پاک کنند. برای پاک کردن گرد و غبار باید آن ها را خشک استفاده کنید و برای برداشتن لک ها و چربی ها کافی است تنها آن را با آب سرد یا ولرم مرطوب کنید تا ببینید چگونه بدون مواد شیمیایی شیشه و سرامیک برق می افتد و تمامی چربی ها از سطح گاز پاک می شود. اما چگونه چنین چیزی ممکن است؟ جالب است بدانید میکروفیبرها از 2 نوع پلیمر ساخته شده اند. پلیاستری به نام لیوفیلیک که مستقیما تمایل به جذب روغن و دوده دارد و پلی آمید هیدروفیلیک که تمایل به جذب آب دارد. به عبارت دیگر هر رشته میکروفیبر از تارهای گویی شکل پلیاستر و هسته نایلونی پلیمر تشکیل شده است و مجموعه ای متشکل از میلیون ها قلاب و حلقه ریز را به وجود می آورد که لبه های تیز آن گرد و غبار را به خود گرفته و خاصیت موئینگی بین هر تار و هسته نایلونی سبب می شود هم زمان با تمیز کردن، سطوح مورد نظر جلادار شود. به همین دلیل ساختاری است که آب به تنهایی در این نوع دستمال ها مثل یک پاک کننده قوی شیمیایی عمل می کند و بدون ایجاد لک یا صدمه یا خدشه به سطوح، آن ها را تمیز کرده و برق می اندازد. اگر شما هم یکی از این دستمال ها و اسنفج ها را خریداری کرده اید و پس از استفاده به این نتیجه رسیده اید که این حرف ها تنها تبلیغات تجاری و دروغ هایی برای فروش محصولات است، بهتر است بدانید که استفاده نادرست می تواند خاصیت این دستمال ها را از بین ببرد. مثلا شستن اسنفج، تی و پارچه های میکروفیبر با مواد پاک کننده و استفاده از آب گرم عمر آن ها را کم می کند. نرم کننده های حوله و لباس اثر آن ها را از بین می برد و شستشوی آن ها در بین دیگر پارچه ها سبب نابودی بافت نرم آن ها می شود. برای پاک کردن این دستمال ها تنها باید از آب سرد مایل به ولرم استفاده کرد. در ضمن فشردن اسفنج در دست نیز سبب خرابی بافت آن می شود. از سوی دیگر باید به کیفیت جنسی که خریداری می شود نیز توجه کرد. دستمال های میکروفیبر با کیفیت A،2A و 3A تولید می شوند. نخ هایی که کیفیت پایینی دارند، عموما از پلاستیک و پلیمر ساخته شده اند. این الیاف در ضخامت لایه ای فیبر اثر گذاشته و خاصی موئینگی را کم کرده، به کاهش جذب آلودگی ها و باکتری ها منجر می شود. متاسفانه کیفیت میکروفیبر با چشم قابل تشخیص نیست و تنها زمان استفاده مشخص می شود. * احترام به طبیعت و سلامت انسان و حیوانات. * کاهش مصرف مواد شوینده شیمیایی تا 90 درصد در منزل. * کاهش مصرف آب، برق، هزینه و انرژی. * مناسب برای استفاده در اتاق کودکان. * مناسب برای استفاده در منزل افراد مبتلا به آسم و آلرژی. منبع:Linternaute
|
